Pervânenin Kanatları

Seninle Güzelim

Perşembe, Eylül 17, 2009 · Kategori: Şiir

Leylim leylim uzar gece....
Bir hazan dolanır ince beline salkım söğüdün,
Haşarı çocuk gibidir gözlerin,masumiyetin çağını yıldırır.
Kahreder bakışındaki ırmaklar,taş kalbini susuz heykellerin

Yelkovan ve akrep uyudu ,sen kal zulamda gitme.
Evet güzelim gitme,
Saat gitmelerin saati fakat sen gitme.
Vakit hırsızların ,hainlerin uyandığı saat ,
Vakit alnımdaki çizgilerin hakileştiği saat,
Sessizliğin dibe vurduğu saat.
Vurgun yiyebilirim

Gitme güzelim,
Bardakta suyumuz bitmek üzere,
Sözlerimiz dudaklarımızda susmak üzere,
Gitme.

Avare topraklardan geldim,
Her yanım bozkır,
Şen şakrak türkülere bile ağlayabilirim
Tozlu yolların yolcusu ayaklarım,
Bozlaklara sarmaşıklandım

Susturup cangılını dünyanın
Gitme,seninle güzelim

Şimdi merak eder okuyucu sen kimsin güzelim?
Herkesin 'gitme !..'dediği birileri kaldı mı bu çağda?
Hayatlarındaki hangi insana tekabül ediyor varlığın ?
Ama ,sen benden gitme güzelim,
Işığımsın demeyeceğim,
Kadehte şarabımsın da demeyecegim,
Canımda dur gitme…

Seninle ne kadar güzelim ,
Gidersen üşürüm biliyorum,eksilirim,dağılırım
Toparlanam gitme.

Şimdi içimde kol gezen çaşıtlar kazan kaldıracak,
Günahlar diyetini alacak göz yaşlarımdan,
Gidersen hangi avuca yağacagım ben?
Gidersen hangi kuyuya dökeceğim kahır yüklü sözleri.
Gitme !..

Duyurma bu feryadı nemmam ulaklara
Çölde savrulan bir çalıyım bu saat,
Kim tutacak dikenli belimden,
Kum fırtınasında gözlerime kepenk gerek.
Gel ört beni gitme güzelim?
Seninle korunaklıyım
Seninle duldada her yanım.

Sözün bağını çözer gidişin,
İç denizime kurşundan sağnaklar yağar
Yaralar sükutu bu hırçın serzenişler
Gitme güzelim
Neşteri nabzına nabzına vurma gecenin…

Gitme...

cnndnc

Kalıcı Bağlantı Yorum (17) Yorum yaz!Arkadasina Gönder!

17 yorum yazilmistir

Yazan:gunayturak | Tarih: 2009-09-26 17:08:55
Konu: Hakkınızı Helal Edin, Pervane

Gözlerimde bir matem katresi var leyl i firkatte. Dilimde donuklaşan birkaç mısra.

Ve düşer gözlerimden katreler, muntazaman İçerisinden iştiyaklar da düşer sen de düşersin, akıp gider; zira ağırdır bu zayıf bedene bu kadar külfet.

Heybemde saklı kalan birkaç satır var hâlâ, belki de hiç bitmeyecek, yazdıkça çoğalacak Heybem sırtımda, adın dudaklarımda, gözlerin düşen o katrede, gülüşlerin kulaklarımda, sözlerin gönlümde.

Sükût et ey giden! Kalan kendi nezdinde gidiyor. Kalan benim; zira giden hiç bekler mi? Giden gitse senden hiç gider mi?

Beklerim her İstanbul lafzında, beklerim baranların pervazları dövdüğü anda, hayali santurlar kulağımda tezahür ettiği anda. Üzerini kaplamış revnakla, bahar şarkısını terennüm ederek gelişini beklerim.

Beklesem de her lahza bilirsin kolay feragat ederim, tahatturun geçmesin bahar, yine feragat ederim.

Acılar, söylenmeyenler; sen deryasın içimde; ama dökülen katrelerdir, matemiyle birlikte.

Anlatışımın muğlaklığı aşikârdır amma velâkin en güzideleri saklıdır içerimde.